• Dziecko od 1 do 2 lat
• Dziecko od 2 do 3 lat.
• Przykładowe zabawy z małym dzieckiem

   

Dziecko od 1 do 2 lat

Zabawki pochodzące z pierwszych miesięcy życia (klocki plastikowe, łyżeczki, puste puszki, zabawki kąpielowe, lalki, misie) są nadal atrakcyjne dla dwulatka.
Dzieci w tym wieku nadal lubią na nowo układać i wyjmować klocki z pojemników, którymi są np. koszyki czy pudełka. W miarę podrastanie zabawy będą się stawać coraz bardziej skomplikowane i złożone. z klocków zaczną budować domy, lokomotywy, statki, zamki – w zależności od aktualnych zainteresowań dziecka.
Do ulubionych zabaw dzieci w wieku od 1-2 lat należy, więc nie tylko wsypywanie i wysypywanie drobnych przedmiotów z różnych pojemników: koszyczków, pudełeczek czy wiaderek, ale tez przewożenie ich z miejsca na miejsce w rozmaitych wózkach i samochodach, ciągnięcie na sznurku zabawek wydających różne odgłosy, popychanie przed sobą plastikowych zabawek na kółkach.
Dzieci lubią oglądać książeczki, szczególnie te z grubymi kolorowymi okładkami i obrazkami w środku. Lubią też uczyć się wierszyków, choć maja jeszcze trudności z ich wymową. Dziecko obserwuje swoich rodziców i zaczyna naśladować prace domowe mamy i taty. Wozi w wózku lalkę lub misia, kołysze na rękach, daje im jeść itp.

 

 

Po ukończeniu drugiego roku życia dzieci opanowują zdolność obracania dłońmi w nadgarstku na tyle, że umożliwia im to odkręcanie pokrywek, obracanie gałkami urządzeń itp. Można wówczas nabyć zestawy otwierających się w ten sposób słoiczków, klocki z gwintem do wkręcania w podstawę, a także klocki do skręcania ze sobą. Są również inne typy zabawek, które uczą znaczenia wielkości i kształtów przedmiotów, np. deseczki z okrągłymi i kwadratowymi otworami, w które wchodzą odpowiadające im kołeczki itp.
Chłopcy zaczynają się bawić plastikowymi młotkami, co pomaga rozładować nagromadzony instynkt agresji. Dziewczynki natomiast lubią zabawy z domkiem dla lalek.
 

Przykładowe zabawy z małym dzieckiem

Grupowe

Kotek łapie myszki
Zabawa ma na celu trenowanie zmysłu orientacji oraz odróżnianie kolorów
Do tej zabawy przydarzą się jeszcze dzieci naszych sąsiadów. Wybieramy kota, którym może być tatuś.  Licząc do dziesięciu każda z myszek(kolejność może wyznaczyć kot) wymawia jakiś kolor. Następnie myszki biegają po pokoju(albo mieszkaniu) i szukają czerwonego przedmiotu. Ta myszka, która znajdzie przedmiot nie zostanie złapana przez kota.

Uwaga płynie rekin!
Dzieci to pingwinki, które pływają sobie w wodzie, Ty jesteś groźnym rekinem, który polują na pingwinki. Na morzu znajduje się kra- zrobisz ją z domowego koca albo ręcznika. Mówisz pingwinom, że w wyniku działania promieni słonecznych kra się topi (co jakiś czas składając koc bądź ręcznik tak, żeby nie zmieściły się wszystkie dzieci). Karzesz pingwinom pływać w wodzie, gdy rzucasz ostrzeżeni: uwaga rekin płynie! - Dzieci muszą wskoczyć na swoją krę. Wygrywa pingwinek, który uratuje się jako ten jedyny.

Śpiący lew
Twoja rola to odegranie śpiącego lwa. Dzieci biegają koło ciebie drocząc się ze śpiącym lwem. W pewnym momencie lew budzi się z zaskoczenia i głośno rycząc porywa jedno dziecko. Zabawa zaczyna się na nowo. Można też wybrać opcję, gdzie złapane dziecko przejmuje twoją rolę.

Jakie to zwierzątko?
Siadasz na środku pokoju, po czym swoimi ruchami naśladujesz jakieś zwierzę. Czasami możesz podpowiedzieć swojemu dziecku, że np. masz cztery nogi zakończone kopytami. Jeśli dziecko zgadnie zamieniacie się rolami. Do zabawy może włączyć się również tato oraz inne dzieci.

Powtarzamy, czyli głuchy telefon
Do tej zabawy potrzebujemy, co najmniej pięć osób. Pierwsza osoba wymyśla sobie jakieś zdanie( nie może być zbyt długie) i szeptem powtarza je do osoby obok. Następna osoba, która je usłyszała podaje je dalej. Na koniec ostatnia osoba głośno mówi to, co usłyszała( z reguły zdanie się bardzo różni od swojej pierwotnej wersji). Teraz ostania osoba przechodzi na początek i to ona wymyśla nowe zdanie.

 

 

Dydaktyczne

Tajemnicze dźwięki
Zabawa ma na celu ćwiczenie słuchu dziecka.
Potrzebne nam do niej będą kamyki, monety, łyżki, kostki do gry, piasek, woda oraz szklany słój. Każdą rzecz wrzucamy z osobna do słoja nasłuchując z dzieckiem odchodzącego odgłosu. Następnie zawiązujemy chustką jego oczy tak, żeby nic nie widziało. Jego zadaniem będzie odgadnięcie dźwięków nie widząc zawartości słoja. Za każde odgadnięcie dziecko może dostać cukierka albo całusa od mamy.

Mój własny podwodny świat
Zabawa ma na celu wymyślanie czegoś z niczego
Do przygotowania przez malucha podwodnego świata będzie potrzebny dziurkacz, kolorowy papier, słoik, nożyczki i mazaki.
Przy pomocy dziurkacza i papieru kolorowego możesz z dzieckiem uzyskać kolorowe konfetti. Następnie z kolorowego papieru powycinajcie małe rybki np. sugerując się przygodami kapitana Nemo. Umieśćcie wszystko w słoju, wlejcie wodę, mocno zakręcie go i gotowe.
Dziecko będzie zadowolone z nowej zabawki i nauczy się wymyślać ”coś z niczego”.

Mama i dzidziuś
Zabawa polega na zamianie ról. Teraz to Ty będziesz dzieckiem a twoje dziecko rodzicem. Pozwól mu, aby się tobą opiekowało: karmiło, głaskało, przykrywało kocykiem. Dzięki tej zabawie pokażesz swojemu maluchowi, jakiego poświęcenia wymaga rola rodzica.


Ruchowe

Z kamyka na kamyk
Porozrzucaj z dzieckiem po pokoju kawałki materiału, które będą pełnić rolę kamyków na wodzie. Kiedy już to zrobicie włączasz ulubioną piosenkę dziecka i wraz z taktem muzyki przeskakujecie z kamyka na kamyk- nikt nie może wpaść do wody. Kiedy muzyka nagle się zatrzyma musicie stać na różnych kamieniach.
Możesz poprosić tatę, aby zatrzymał muzykę.

Przybądź kelnerze
Ta gra nauczy twoje dziecko równowagi i zręczności. Z tektury wycinasz okrągły talerzyk. Układasz na nim np. piłeczki do ping ponga. Następnie dziecko musi przebiec z talerzykiem na drugi koniec pokoju gdzie będzie na niego czekał tata. Jeśli maluch nic nie zgubi po drodze na mecie może czekać go słodka nagroda.

Ciepło czy zimno
Zabawę tą chyba zna każdy z nas. Chowamy przed dzieckiem jakiś drobny przedmiot - tak, żeby tego nie widziało i karzemy mu go szukać. Jeśli maluch będzie się zbliżał do niego mówimy ciepło (im bliżej tym większe natężenie ciepła: ciepło – cieplej - bardzo ciepło - gorąco) w momencie, kiedy dziecko obiera zły kierunek szukania mówimy mu zimno (tak samo jak w przeciwnym przypadku wykorzystujemy różne skale określeń: zimno, zimniej, bardzo zimno, lodowato). Gdy dziecko znajdzie zabawkę czas, abyś to Ty jej poszukała.