Lekarz malucha
Zaraz po urodzeniu już w szpitalu każdy maluszek zostaje otoczony opieką medyczną. Po ukończeniu 6 tygodnia zabieramy dziecko na pierwsze badania kontrolne do pediatry i pierwsze szczepienia. Bardzo ważny jest dobór lekarza, który wzbudzi wasze zaufanie i do którego będziecie regularnie chodzić na wizyty z maluszkiem. Jeden pediatra prowadzący jest o tyle dobry, iż zna on dziecko od urodzenia a rodzice mają do niego pełne zaufanie. Warto mieć do lekarza kontakt telefoniczny, aby w razie jakichkolwiek pytań lub nagłych przypadków (choroby maluch) można się z nim skontaktować. Objawy, które wymagają konsultacji z lekarzem to gorączka, przyśpieszone oddychanie, trudności z wdechem, głośne oddychanie, nietypowe wymioty, poważna biegunka, uraz głowy, zatrucia oraz wysypka.

 

   

Regularne badania kontrolne
Badania kontrolne upewniają nas, że nasze maleństwo zdrowo się rozwija. Większość przychodni zaleca pierwszą kontrolną wizytę u pediatry w szóstym tygodniu życia, kolejne wizyty są uwarunkowane koniecznością szczepień i innych wskazań lekarza. Podczas wizyty kontrolnej lekarz zapyta jak rozwija się dziecko. Zważy je, zmierz, przeprowadzi dokładne badania – obejrzy oraz osłucha malucha w celu wykluczenia ewentualnych nieprawidłowości. Nawet, jeśli maluch jest całkowicie zdrowy, regularne wizyty kontrolne pozwolą wam nawiązać bliższą znajomość z lekarzem prowadzącym, rozwiać wszelki wątpliwości oraz wysłuchać mądrych rad lekarza.

Dieta podczas choroby
Przeziębienie bez gorączki
Podczas przeziębienia bez gorączki dieta pozostaje normalna. Nawet przy łagodnym przeziębieniu dziecko może stracić apetyt. Nie nakłaniajcie dziecka, by jadło więcej niż chce. Jeśli je mniej, podajcie mu pomiędzy posiłkami dodatkowe napoje.

Gorączka
Jeśli temperatura przekroczy 39°C dziecko zazwyczaj traci apetyt na pokarmy stałe. Przez pierwszy dzień lub dwa, jeśli dziecko nie jest głodne, można ich w ogóle nie podawać, ale często podawajcie mu coś do picia. Nie nakłaniajcie chorego dziecka do jedzenia, jeśli nie ma na nie ochoty, chyba, że lekarz zalecił inaczej. Wmuszone jedzenie prawdopodobnie zostanie zwrócone, spowoduje ból brzucha lub problemy z odżywianiem.

Biegunka
Przed wizytą u lekarza najlepiej podawać dziecku to, na co ma ochotę. Najważniejsze, aby dziecko piło wystarczająco dużo, aby się nie odwodnić. Do odwodnienia dochodzi wówczas, gdy dziecko przyjmuje mniej płynów, niż traci w wyniku biegunki. Pierwszym objawem jest apatia, suche usta, zapadnięte oczy i zmniejszone napięcie skóry u niemowlęcia. W przypadku silnej biegunki należy rozważyć podanie dziecku preparatu elektrolitowego, jednak najpierw należy to omówić z lekarzem. Jeśli chcemy podać lek z napojem to nie powinien to być napój, którego dziecko nie pije na co dzień. Jeśli sok jabłkowy, który dziecko pije codziennie nabierze nagle dziwnego smaku, dziecko może przez kilka miesięcy traktować go podejrzliwie.

Maści i krople do oczu
Można je aplikować, gdy dziecko śpi. Środków przeczyszczających nigdy nie należy podawać bez konsultacji z lekarzem. Bardzo często rodzice uważają, że przyczyną bólu brzucha są zaparcia, dlatego decydują się podać środek przeczyszczający. Nie należy tego robić gdyż bardzo często przyczyną bólu brzucha są zapalenie wyrostka robaczkowego czy niedrożność jelit. Jeśli w taki przypadku podamy środek przeczyszczający, może on jedynie pogorszyć sytuację.

Podawanie lekarstw
W przypadku niemowląt dobrym sposobem jest podawanie lekarstw i witamin płynnych strzykawką (lekarstwo należy wciągnąć do strzykawki i delikatnie wpuścić do buzi, po wewnętrznej stronie policzka ku tyłowi) lub za pomocą specjalnego smoczka. Tabletki nierozpuszczalne można rozkruszyć w proszek i zmieszać z potrawą. Należy jednak pamiętać, że niektóre potrawy utrudniają wchłanianie leków. Zanim zmieszamy lekarstwo z potrawą należy zasięgnąć rady farmaceuty.
W żadnym przypadku nie należy podawać lekarstw bez porozumienia z lekarzem. Rodzice, którzy tymi samymi metodami leczyli katar, przeziębienie ból głowy czy brzucha, zaczynają się czuć pewnie, jednak nie są tak jak lekarze nauczeni uważnego stawiania diagnozy. Dla rodziców dwa bóle żołądka mogą wydawać się takie same. W rzeczywistości jednak objawy mogą mieć zupełnie inne znaczenie i wymagać innego leczenia.

Izolowanie podczas chorób zakaźnych
Dziecko z chorobą zakaźną bezpiecznie jest zatrzymać w domu, dopóki gorączka się nie obniży i lekarz nie uzna, że nie ma już ryzyka dalszego zarażania. Należy również ograniczyć kontakty fizyczne z domownikami z wyjątkiem jednej osoby, która się opiekuje dzieckiem. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby, należy często i dokładnie myć ręce aż do nadgarstków, pamiętając również o miejscach, między palcami. Ręce należy myć jednorazowo, przez co najmniej minutę.

Pobyt w szpitalu
Dziecko, które w wyniku wypadku lub nagłej choroby trafia do szpitala jest przerażone i zdezorientowane. Dlatego bardzo ważne jest, aby nieustannie był przy nim jeden z rodziców. Pomiędzy pierwszym a czwartym rokiem życia dziecko najbardziej boi się rozłąki z rodzicami. Dlatego towarzystwo jednego z rodziców podczas całego pobytu w szpitalu pomoże uniknąć wiele stresów. Po ukończeniu czwartego roku życia dziecko zaczyna bardziej się obawiać czekających go zabiegów i bólu. Bardzo często mamy doczynienia ze spóźnioną reakcją na pobyt w szpitalu. Wydaje nam się, że małe dziecko bez problemu przeszło pobyt w szpitalu, tymczasem po powrocie do domu jest niespokojne lub wręcz agresywne. W takim przypadku wystarczy jedynie cierpliwość oraz wsparcie ze strony rodziców i zapewnienie, że już wszystko będzie dobrze.