Około 36 tygodnia ciąży kobieta zaczyna przygotowywać w domu miejsce dla dziecka. Odczuwa przypływ energii i wewnętrzny przymus porządkowania szaf, kompletowania niemowlęcej wyprawki.
Jeśli partnerka chce robić remont, nie studź jej zapałów, ale urealniaj ambitne projekty. Uspokajaj, wspieraj i weź na siebie część pracy. W czasie, gdy u kobiety pojawia się „syndrom gniazda”, u ciebie może pojawić się „syndrom myśliwego”, który polega na myśleniu o tym, że trzeba zgromadzić jak najwięcej zasobów. Nie, nie zaczynaj teraz pracować jak szalony. Oszczędzaj siły na najbliższy czas.

• Oczekiwanie - przed godziną zero
  

W miarę jak zbliża się termin porodu, mężczyźni także zaczynają odczuwać różne, czasem niezrozumiałe dla nich samych, potrzeby. Rozpoczynają remont lub organizują przeprowadzkę, chodzą na siłownię, pracują z wytężoną energią, podejmują działania twórcze. Uważa się, że takie zachowanie to symboliczny wyraz walki z własną słabością i zależnością od kobiety, chęć bycia produktywnym i płodnym.
Dopóki taki „maniakalny” stan nie przynosi nikomu nic złego – nie ma powodu, byś się hamował. Pamiętaj jednak, że to ostatnie chwile waszego bycia we dwoje – może zamiast iść na siłownię, zaprosisz kobietę do kina lub waszej ulubionej restauracji.

• Tuż-tuż...

Zbliża się termin porodu i wzrasta napięcie. Kobieta bywa rozdrażniona – wsłuchuje się w swoje ciało. Każdy skurcz przepowiadający budzi jej niepokój. Koncentruje się na sobie i dziecku, sprawom zewnętrznym poświęca mało uwagi.
Teraz potrzebna jest cierpliwość, wyrozumiałość i spokój. W lepszy nastrój wprawia tez seks, który nie tylko uspokaja i odpręża, ale jest także naturalną a metodą wywołania porodu.

• Zaczęło się

Niejeden facet w pierwszym odruchu łapie torbę spakowana do szpitala i biegnie do samochodu, zapominając o żonie. To oczywiście żart, ale trafnie oddający stan ducha mężczyzny, który traci głowę.
Od pierwszego skurczu do finału mija sporo czasu. Idźcie na spacer. Jeśli kobieta ma ochotę, a wody płodowe nie odeszły, możecie podjąć współżycie. Rozładuje napięcie i zdynamizuje poród (prostaglandyny stymulują organizm kobiety do wydzielania oksytocyny).

• Na posterunku

Mam z dzidziusiem zostanie w szpitalu przynajmniej 2-3 dni. Odwiedzaj ich jak najczęściej. Nie przynoś czekolady czy owoców cytrusowych, bo dziecko jest karmione piersią. A więc wszystko, co je mama, je również maleństwo (a niektóre produkty mogą uczulić lub spowodować kolki). Dbaj, by żonie nie zabrakło niegazowanej wody mineralnej. Pamiętaj o pieluchach, wkładkach higienicznych, bieliźnie i koszulach nocnych. Przed każdym wyjściem ze szpitala zapisuj sobie, co na jutro przynieść. Możesz także sprawić żonie niespodziankę, dając jej drobny prezent. Nie kupuj jednak kwiatów, b najczęściej nie wolno ich trzymać w szpitalu. Lepiej pomyśl o jakimś drobiazgu.

• Domowe prace

W domu przede wszystkim posprzątaj. Niewiele jest rzeczy, które bardziej wyprowadzają z równowagi niż zlew pełen brudnych naczyń. Przygotuj łóżeczko dla maleństwa i miejsce do karmienia. Mam też musi się dobrze odżywiać, dlatego zrób zakupy. Ale nie kupuj konserw czy zupek w proszku. Zrób zapas wody mineralnej i soków.

• Wielki powrót

Do szpitala przywieź ubranie dla maleństwa (jeśli okazało się, że przez porodem zapakowaliście za mało ciuszków), a dla żony rzeczy z okresu ciąży, bo te sprzed będą jeszcze za małe. Koniecznie zabierz fotelik samochodowy.
Po powrocie przygotuj żonie coś do jedzenia, a wizyty rodziny zaplanuj na następne dni. Mama potrzebuje spokoju. A wcale o niego nie jest łatwo, bo w jej organizmie zaczęła szaleć burza hormonów. Bądź więc cierpliwy i jak najwięcej pomagaj.