| Zdrowie i higiena w połogu |
|
|
Minął już jakiś czas od porodu a ty zastanawiasz się, czy twój powrót do formy przebiega prawidłowo. Chcesz wiedzieć, jakie badania i kiedy powinnaś wykonać. Najważniejsze z nich powinnaś wykonać w pierwszych sześciu miesiącach od porodu. Poziom cukru we krwi: krew pobiera się z opuszki palca. Ważne: na badanie powinnaś przyjść na czczo (musi upłynąć 8 godzin od ostatniego posiłku). Prawidłowy wynik: 60 -125 mg% Pomiar ciśnienia tętniczego - mierzy się je zwykle na lewym przedramieniu. Ważne: kwadrans przed badaniem powinnaś odpocząć. Prawidłowa wartość: idealne ciśnienie tętnicze to 120/80 mmHg. Mieści się w normie, kiedy górne (skurczowe) nie przekracza 139 mmHg, a dolne (rozkurczowe) jest poniżej 89 mmHg. 6 tydzień po porodzie W 6 tygodniu po porodzie powinnaś umówić się na kontrolną wizytę u ginekologa. Obejrzy on twoje krocze i sprawdzi, czy dobrze się wygoiło. Koniecznie zabierz ze sobą wyniki morfologii krwi oraz moczu (powinny być zrobione najwyżej tydzień przed wizytą). W razie konieczności lekarz zleci ci dodatkowe badania. 8 tydzień Morfologia krwi oraz OB, czyli pobranie krwi z żyły w zgięciu ramienia. Ważne: trzeba zgłosić się rano, koniecznie na czczo, nie powinnaś również pić niczego poza wodą. Prawidłowe wartości morfologii: HCT (hematokryt): 35 - 52 proc. HGB (hemoglobina): 12 - 17 g/dl RBC (krwinki czerwone): 4 - 5,5 mln w mm sześc. WBC (krwinki białe): 4 - 9 tys. w mm sześc. PLT (płytki krwi): 140 - 400 tys. w mm sześc. Prawidłowe wartości OB: 6 - 11 mm (po godzinie) Ogólne badanie moczu: rano, po dokładnym podmyciu się, robisz siusiu do jałowego pojemnika. Ważne: najlepiej, jeśli próbkę moczu zaniesiesz do laboratorium w ciągu dwóch godzin. Prawidłowe wartości: barwa - słomkowa klarowność - zupełna odczyn - lekko kwaśny, czyli pH 5 - 5,5 ciężar właściwy - 1,016 - 1,022 g/l W moczu mogą wystąpić pojedyncze wałeczki szkliste, krwinki białe (nie więcej niż 1 - 5 w polu widzenia) i czerwone (nie więcej niż 1 - 3 w polu widzenia), kryształy kwasu moczowego, moczanów i szczawianu wapnia (poniżej 10). Nie powinno pojawić się: białko, cukier, bilirubina i urobilinogen (ten ostatni najwyżej do 0,1 mg). 6 miesiąc Należy zrobić cytologię. Ginekolog pobiera z pochwy wymaz, a następnie pobrane komórki są analizowane pod i zaliczane do jednej z pięciu grup cytologicznych. Ważne: jeśli po porodzie miałaś już okres, to na cytologię zgłoś się w pierwszym tygodniu po miesiączce. Jeżeli jeszcze nie masz menstruacji - zrób cytologię w dowolnym terminie. Pamiętaj jednak, by przez trzy dni poprzedzające badanie nie używać globulek dopochwowych i nie wykonywać irygacji, a dzień przed nie współżyć. Badania niezbędne w przypadku, gdy poród był nietypowy lub w ciąży pojawiły się kłopoty. Cesarskie cięcie – kontrolne badanie ginekologiczne powinno się odbyć po 6 tygodniach od porodu. W tygodniu poprzedzającym wizytę powinnaś zrobić analizę morfologii krwi. Wyniki powinnaś pokazać lekarzowi. Po porodzie występowało krwawienie/łyżeczkowanie macicy - kontrolne badanie ginekologiczne po 6 tygodniach od porodu. W tygodniu poprzedzającym wizytę powinnaś zrobić analizę morfologii krwi. Wyniki powinnaś pokazać lekarzowi. W ciąży przechodziłaś zatrucie ciążowe - powinnaś 2 razy dziennie mierzyć ciśnienie tętnicze, codziennie sprawdzać wagę ciała, aby kontrolować spadek wagi i zmniejszanie się obrzęków, raz na tydzień przeprowadzić badanie ogólne moczu i kontrolę białkomoczu. Kontrolne badanie ginekologiczne powinno się odbyć po 6 tygodniach od porodu. W tygodniu poprzedzającym wizytę powinnaś zrobić analizę morfologii krwi. Wyniki powinnaś pokazać lekarzowi. W ciąży przeszłaś infekcję moczowa - kontrolne badanie ginekologiczne po 6 tygodniach od porodu, kilka dni wcześniej wykonać badanie ogólne i posiew moczu. Wyniki wszystkich badań pokaż lekarzowi.
Nareszcie po wszystkim. Maleństwo jest już na świecie a ty jesteś bardzo szczęśliwa. Niestety nadal przy każdym, nawet najmniejszym ruchu odczuwasz ból. Ciężko chodzić, siadać, stać. Samopoczucia nie poprawia również spojrzenie w lustro: podkrążone oczy, popękane narzynka na twarzy i dekolcie. Tuż po urodzeniu dziecka kobieta ma wiele problemów z własnym zdrowiem. Okres połogu zaczyna się po wydaleniu łożyska i trwa 6-8 tygodni po porodzie. W tym okresie cofają się zmiany ciążowe w obrębie narządu rodnego. W całym organizmie proces ten może trwać nawet do pół roku. W tym czasie organizm nie tylko regeneruje się i wraca do stanu sprzed ciąży i porodu, ale także podejmuje nowe funkcje związane z karmieniem dziecka. Ponieważ wszystko to stanowi duże obciążenie dla kobiety, wymaga ona intensywnej opieki lekarza.
By ból nie był tak dokuczliwy: Podczas siusiania staraj się, by strumień moczu omijał ranę. Możesz również wysiusiać się na stojąco pod prysznicem. Unikaj długiego stania, ponieważ wówczas szwy są bardzo obciążone, a tkanki krocza mocno napięte. Początkowo siadaj na miękkiej poduszce lub nadmuchiwanym kółku do pływania. Na opuchnięte krocze mogą pomóc okłady z lodu (lód owiń w pieluszkę lub gazę). Stosuj je tak często, jak będzie to konieczne. Możesz też robić okłady z naparu z rumianku lub arniki albo nagietka. Nasączoną ziołami jałową gazę przykładaj trzy razy dziennie po 15 minut. Ulgę przyniesie ci prysznic (na zmianę ciepły i zimny, skierowany na bolesną okolicę) oraz krótka kąpiel w idealnie czystej wannie napełnionej ciepłą, ale niegorącą wodą z dodatkiem soli leczniczej. Po takiej kąpieli weź chłodny prysznic i natrzyj wysuszoną skórę balsamem nawilżającym. Krwawienie z oczyszczającej się macicy może trwać od dwóch do sześciu tygodni (przy karmieniu piersią krócej). Krwawienie występuje również u kobiet, które miały cesarskie cięcie. Przez dwa, trzy dni krwawienie jest obfite, potem zmniejsza się, a wydzielina zmienia kolor z żywoczerwonej na brązową i żółtobiałą. Ból krocza powoduje niekiedy trudności z oddaniem moczu. Ponieważ jednak twój organizm musi usunąć nadmiar wody nagromadzony podczas ciąży postaraj się często odwiedzać toaletę (nawet, jeśli nie czujesz parcia na pęcherz). Po porodzie, gdy macica się zmniejszyła, twój pęcherz ma więcej miejsca, więc rozciąga się i staje się bardziej pojemny. Pamiętaj też o podmywaniu po każdej wizycie w toalecie, dopóki rana się nie zagoi. Możesz mieć problemy z wypróżnieniem. Obawiasz się, że szwy pękną przy pierwszej wizycie w toalecie. O szwy się nie bój. Nic im nie będzie. Odwiedzaj toaletę tak często jak musisz, inaczej dostaniesz zaparcia. Dbaj o dietę, by zawierała dużo płynów i pokarmów bogatych w błonnik (jabłka, kiwi, morele, rodzynki, pieczywo pełnoziarniste, suszone śliwki). Zacznij chodzić jak najszybciej po porodzie, przyspieszy to pracę jelit. Gdyby zaparcie trwało dłużej niż trzy dni, weź czopek glicerynowy.
Po porodzie zmniejsza się objętość macicy, na wskutek nagłego przerwania działania hormonów łożyskowych, znacznego ograniczenia jej zaopatrzenia w krew oraz występowania tzw. skurczów połogowych. Skurcze, które odczuwasz mogą być początkowo bolesne, szczególnie podczas karmienia piersią, częściej u wieloródek. Ich skutkiem jest wydalenie zbędnych tkanek, zahamowanie krwawienia oraz zanik zwyrodniałych włókien mięśniowych.
Zacznij już w toalecie podczas siusiania. Spróbuj wstrzymać strumień moczu i wytrzymaj z napiętymi mięśniami 8-10 sekund. Rozluźnij mięśnie i powtórz ćwiczenie 10 razy. Potem możesz ćwiczyć już "na sucho" najlepiej kilka razy dziennie - w pozycji leżącej lub stojącej.
Po każdym wypróżnieniu myj bolące miejsce chłodną wodą i delikatnym mydłem. Ból i swędzenie osłabną, gdy poleżysz z nogami uniesionymi powyżej tułowia. Możesz zastosować też okład z lodu. Stan może się pogorszyć na skutek zaparć, dlatego rób wszystko, by ich uniknąć. Jeżeli dolegliwości nie ustąpią skonsultuj się z lekarzem.
Przygotowując się do porodu można w znaczący sposób wpłynąć na okres poporodowy. Na zajęciach w szkole rodzenia lub na specjalnych zajęciach fitness dla ciężarnych można nauczyć się m.in. ćwiczeń fizycznych, które wykonywane po porodzie pozwolą kobiecie szybciej osiągnąć sprawność i dobre samopoczucie.
Jeśli miałaś anemię podczas ciąży (szczególnie w ostatnich miesiącach) lub utraciłaś dużo krwi podczas porodu - zrób badanie krwi. Jeżeli poziom hemoglobiny okaże się zbyt niski, możesz przyjmować preparat poprawiający wchłanianie mikroelementów z pożywienia lub wzbogacić swoją dietę o produkty zawierające żelazo, np. kasze, pieczywo pełnoziarniste, fasolę, wątróbkę, wołowinę, brzoskwinie i morele, mleko sojowe i jego przetwory.
Nie dźwigaj ciężarów. Dziecko podnoś tak, by wykorzystać mięśnie ramion, nie brzucha. Jeśli po coś się schylasz - uginaj kolana, zamiast zginać się w pasie. Staraj się nosić obszerne rzeczy, które nie będą urażać rany. Najlepiej karm dziecko na leżąco, bo w takiej pozycji rana nie będzie cię bolała. Jeśli jednak wolisz to robić na siedząco, połóż poduszkę na nogach i oprzyj o nią rękę trzymającą dziecko.
Jeśli bolą cię biodra, kości miednicy, krzyż i uda, spróbuj je delikatnie masować. Gdyby dolegliwości utrzymywały się dłużej niż osiem tygodni – skonsultuj się z lekarzem.
Zmęczenie oraz dodatkowe obowiązki i zmartwienia osłabia twój organizm. Zastanawiasz sie, czy poradzisz sobie z jego wychowaniem, czy będziesz dobrą mamą. Jesteś zmęczona, zniechęcona i nieszczęśliwa zamiast cieszyć się tak długo oczekiwanym maleństwem. Zamiast euforii i szczęścia ogarnia cię smutek i przygnębienie. Wiele kobiet przez to przechodzi, a u 10 procent kobiet taki stan przeradza się w depresję. Dlatego skorzystaj z pomocy rodziny i przyjaciół, jeśli masz taką potrzebę porozmawiaj z bliską przyjaciółką. Depresję po urodzeniu się dziecka w rodzinie mogą mieć też ojcowie. Pogorszenie nastroju u mężczyzny jest bardziej prawdopodobne, kiedy jego partnerka cierpi na depresję. Mężczyzna może czuć się tym gorzej, że wie, iż ma być podporą dla rodziny. Tymczasem, sam jest w złym stanie, nie może pomóc żonie, która również przechodzi trudny okres. Jeżeli młodzi rodzice zauważą u siebie coś, co wskazuje na depresję, powinni razem zwrócić się po pomoc, ponieważ sami nie zawsze są w stanie sobie pomóc.
Już po porodzie, staraj się każdą wolną chwilę wykorzystać na sen czy odpoczynek. Nie odchudzaj się gwałtownie, ponieważ zbyt mało jedzenia powoduje zły nastrój. Czasami tabletki antykoncepcyjne mogą wywoływać depresję lub ją nasilić. Dlatego, jeśli zauważysz u siebie niepokojące oznaki, lepiej odstawić tabletki. Staraj się wygospodarować trochę czasu na to by pobyć na sam z mężem. Teraz bardzo potrzebny jest wam wspólnie spędzony czas, a od dziecka czasem trzeba odpocząć, i jest to naturalne. Jeżeli masz wokół siebie rodzinę, skorzystaj z pomocy, pozwól czasem zająć sie komuś dzieckiem i czas ten wykorzystaj dla siebie. Spotkaj się z koleżanką, wyjdź na spacer. Jeśli pozwolisz sobie na trochę odpoczynku, o wiele radośniej powrócisz do domu i z większą chęcią zajmiesz się maleństwem.
|